27 juli

Over iets meer dan een week kunnen we gaan verhuizen naar Amsterdam. Een spannende tijd gaat aanbreken, iets waar we lang naar hebben uitgekeken. Graag wil ik jullie iets vertellen over de voorgeschiedenis.

Tijdens mijn studie (godsdienst pastoraal werk) ben ik gaan zoeken waar mijn interesse lag om met mijn opleiding aan het werk te gaan. Tijdens een van mijn stages (2007) ben ik op bezoek gegaan bij de Londense kerk Holy Trinity Brompton (HTB). Tijdens de traingsweek die daar aan de gang was hoorde ik van een andere deelnemer wat deze kerk allemaal deed aan ‘gemeentestichting’.  HTB had in de afgelopen 15 jaar meer dan 10 nieuwe gemeentes gestart. Gemeentestichting was tot op dat moment voor mij nog totaal nieuw! Door zijn enthousiaste verhalen en een paar bezoeken aan deze gemeentes was ik meteen verkocht. Ik moest hier meer over weten. Ik begon mijzelf vragen te stellen. Hoe kan het dat er nog nieuwe gemeentes ontstaan? Hoe kan het dat er zoveel mensen naar deze kerken komen? 

Ik besloot om mijn afstudeer project hierop te richten en ben het jaar daarop naar Londen gegaan om daar interviews te doen met de diverse gemeentestichters. Het was geweldig om te horen hoe zij de aansluiting wisten te vinden met de lokale bevolking in de wijken. Sommige van de door HTB gestichte gemeenten waren op hun beurt al weer zo groot geworden dat zij zelf andere gemeente konden starten. 

Eigenlijk is het toch maar raar. Nieuwe gemeentes starten terwijl er wekelijks  oude kerken worden gesloten om dat er geen bezoekers meer zijn. De kracht van deze gemeentes zit er in dat ze de capaciteit hebben om zich te richten op hun omgeving. Anderen bereiken met het evangelie is noodzaak om te blijven bestaan. Het biedt mogelijkheden om nieuwe wegen te ontdekken om in een andere vorm kerk te zijn.  

Nu vijf jaar later ga ik zelf kijken wat de mogelijkheden zijn om een kerk als Hebron verder te vormen in de Spaarndammerbuurt. Een uitdaging op zich. Hopelijk kan ik iets met de lessen die ik in Londen geleerd heb. 

Mark